ماهیگیری
کانادا صاحب یکی از ارزشمندترین صنایع ماهیگیری تجاری در جهان است. صید ماهی وحشی (و نیز صید صدف) حدود سه چهارم فراورده های دریایی کانادا را تشکیل می دهد.
صنعت ماهیگیری متناسب با تقاضای فزاینده برای فراورده های دریایی، هزینه مجوزها و سهمیه های صید ماهی و نوسان آبزیان به سرعت در حال رشد و تکامل بوده است.
کار در بخش ماهیگیری
ماهیگیری در شناورهای ماهیگیری بزرگ مانند کشتی های مخصوص ماهیگیری، قایق های ماهیگیری، قایق های تور گذاری، و قایق های مخصوص صید خرچنگ صورت می گیرد. کار صید فصلی، طاقت فرسا و مستلزم ساعات کاری طولانی و نامنظم در انواع شرایط آب و هوایی است. معمولاً درصدی از صیدی که به ساحل می رسد به عنوان دستمزد به کارگران پرداخته می شود.
بسیاری از ماهیگیران خود مالک/متصدی هستند: آنها قایق های ماهیگیری مخصوص به خودشان را دارند و فعالیت های صید و صیادیشان را خودشان اداره می کنند. کار آنها شامل راه اندازی و نگهداری قایق و اسباب ماهیگیری، برنامه ریزی و هدایت عملیات صید، نظارت بر کار خدمه، و مدیریت عملیات صید (اخذ مجوز، بازاریابی، برنامه ریزی و بودجه بندی) است.
ناخداها عمدتاً به عنوان کاپیتان قایق های ماهیگیری بزرگ استخدام می شوند. کار آنها مشابه کار مالک/متصدی است با این تفاوت که عمدتاً روی صید تمرکز می کنند و نه وظایف مالی و مدیریتی.
کارگران عرشه اسباب صید را به دریا می اندازند و از دریا می کشند، ماهی ها را تمیز و در انبار نگهداری می کنند، به نوبت سکانداری می کنند و موتورها و سایر ماشین الات را راه اندازی می نمایند. افسران کشتی یا کادر قایق های ماهیگیری (که معمولا روی قایق های بزرگتر یافت می شوند) وظایفی مشابه و بعضاً مسئولیت های نظارتی هم دارند. در قایق های ماهیگیری بزرگتر ممکن است مهندسین یا آشپزهایی هم مشغول به کار باشند.
ماهیگیری فصلی است. ماهیگیران می توانند در فصل های غیر صید از مهارت های خود در سایر بخش ها مانند ساخت و ساز، ساخت قایق، آمایش مواد غذایی، و سایر مشاغل نظیر کار روی قایق های یدک کش، قایق های تفریحی و اشتغال در محل های پرورش آبزیان بهره گیرند.
مهارت ها و آموزش
اکثر ماهیگیران کار خود را به عنوان کارگر عرشه آغاز می کنند. با کسب آموزش و تجربه بیشتر و اخذ مجوزهای لازم، می توان به سمت های بالاتر ارتقاء یافت.
در گذشته، اکثر ماهیگران حرفه خود را از طریق کار در واحدهای صیادی خانوادگی یا اجتماعی یاد می گرفتند. امروزه دانشکده های محلی، دانشگاه ها و برنامه های تخصصی آموزش های رسمی را در زمینه جنبه های فنی و تجاری ماهیگیری ارائه می دهند. آموزش ضمن خدمت هنوز هم برای تکمیل این آموزش های رسمی ضروری است. در برخی از استان ها گواهی های حرفه ای هم صادر می شود.